حلقه ازدواج درایران باستان نمادچیه؟
شاید جالب باشد كه بدانید حلقه ای كه افراد به هنگام پیوند زناشویی بدست می كنند و این حلقه نشانی از تعهد و وفاداری همسران است برگرفته از آیین پاك ایران باستان است.
این ارتباط نزدیك ریشه در نگاره ی زیبای فروهر كه بسیار آن را مشاهده كرده ایم دارد.اما پیش از آن باید به شرح معانی بسیاری كه این نگاره ی زیبا در خود نهفته دارد بپردازیم.
بررسی نگاره فروهر
این نگاره كه به شكل شاهین است در بسیاری از سنگ نبشته ها و آثار قبل از اسلام مشاهده میشود. در زمان هخامنشیان مهر سلطنتی بوده و گفته میشود پس از ورود اسلام به ایران برای حفظ این نماد نیاكان ما به آن رنگ دینی داده اند و آموزش های دین زرتشت را به آن نسبت داده اند كه این آموزش ها و مفاهیم نهفته در این نگاره به شرح زیر است:
1-چهره نیم تنه پیرمرد در این نگاره نشان از دانش و تجربه است و اشاره به فروغ اهورایی وهومن یا دانش دارد.
2-حلقه ی دایره ای بزرگ كه پیرمرد از آن عبور كرده نشان دهنده ی این است كه این جهان خاكی گذرا است و هركس و همه چیز باید در راستای نظم طبیعت قرار داشته باشد و در جهت آبادانی این جهان تلاش كند.
3-دو بال برافراشته كه میگوید آدمی باید از سقوط به كژی و كاستی پرهیز نماید و همواره اهورایی زندگی كند.هر بال دارای سه ردیف است كه نماینده ی چكیده آموزش اشوزرتشت یعنی اندیشه نیك(هومت)،گفتارنیك (هوخت)و كردارنیك(هورشت) است.
4-بخش زیرین و دم نگاره كه آن هم سه بخش است و نشانه ی اندیشه بد(دژمت)،گفتاربد(دژوخت) و كرداربد(دژورشت) است و انسان باید با خرد خود همواره از آنها پرهیز كند.
5-دو پای پرنده نماینده سپنته من و انگره من میباشد كه به عقیده ی اشوزرتشت هر دو گوهرو همزاد هستند و انسان تنها موجودیست كه با نیروی اراده و اختیار میتواند سپنته منها و خوبی ها را برگزیند و با همه ی انگره منها مبارزه كند.
6-پیرمرد با دست راست بر افراشته ی خود كه رو به سوی نور (قبله ی زرتشتیان)ایستاده در حال نیایش اهورامزدا،خدای بزرگ هستی بخش است.
7-اما حلقه ای كه در دست چپ نگاره است نماد مهر و پیمان است كه در آیین مهرپرستی كه قبل از آیین اشوزرتشت در ایران رواج داشته است و به دلیل زیبا بودن این رسم زرتشتیان نیز آن را پذیرفتند.
در واقع این نماد بعدها در تمام جهان گسترده شد و امروز نمونه ی كوچكی از آن كه همان حلقه ی ازدواج است و هریك از دو نفر به هنگاه پیوند زناشویی آن را به دست چپ خود میكند تا نشانی از وفای به پیمان و همدلی باشد.
پس چرا با وجود این چنین فرهنگ پرباری كه تمام جهان در تحیر آنند باید به فرهنگ دیگران روی بیاوریم؟
