قضاوت درباره جوامع پیشرفته واقعیت ندارد که پیشرفته باشند!
فلسفه پست مدرنیسم اشاره به همین دارد.
اگزیستانسیالیستها وپست مدرنها( امثال اریش فروم نیز) ،  قرون وسطی وزندگی انسانهای گرفتار در سلطه اهریمنی کشیشان قرون وسطایی رو کمتر ویرانگر میدانند تا این وضعیت مدرنیته وبیگانگی و دلهره ها و انواع بیماریهایی که انسان غربی رو گرفتار کرده است!
اگر سلطه نهادها وسازمانهای اجتماعی بر بشریت ازبین برود و انسان وسخت افزار دست نخورده اورا داشته باشیم میتوانیم شاهد خوشبختی او باشیم!
ژان ژاک روسو ولوی استروس و بسیاری متفکرین دیگر را میتوان بااین طرز تفکر همسو عنوان کرد.
آرتور گزل روانشناس رشد که درباره روند رشد کودک انسانی بحث کرده است براین اعتقاداست که کودک ونوزاد انسانی تمام امکانات لازمه خوشبختی را باخود همراه دارد اگر بنام آموزش وپرورش اورا ویران نکنیم!
صرف سخت افزار بشری برای  تضمین سعادت انسانها کافیست! . براین تصورهستم که نرم افزار و آرمانهای  دین و علم و...دردست انسانها پاک نمیماند و نارساییهای خود را برآن فرافکنی میکنند.
بحث تفصیلی تر را خدمت شماسرور عالی چنانچه من ازلابلای اندیشه و ادراک  بزرگان، فهم کرد ه ام درفرصت بهترعرض میکنم.
بااحترام