دەست درێژی:
هەرگا باسێک پێش دە هات ، وە کووئە وە بوو لە گە ڵ ئە ویانبێ وزوو دە یگوت: من لە مێژە قسە ی لە گە ڵ ناکە م وبە خزمی خۆمی دانانێم!
جارێک بۆئە وە کە داوای وامێکی قورسی بۆبکە م منی لە گەڵ خوی برد و لەوێش بێ ئە وە کە باس لە سە ر گرنگی و یا ئابڕوڕیزی خزم و کە س بێ، دوبارە دە ستی پێ کرد کە ساڵیانی ساڵە لە گە ڵی لە سە رسفرە ش دانانیشم!
پیاو وە بیرمە سە لی مە شهوری کوردی دە کە وتە وە کە دە ڵێ : کابراێە ک بوو کە لوتی زوردرێژبوو و دە گە یشتە هە رکسێک دە یگوت چا ئە لوتە ! تاکە بیسە ر پێ نە ڵی لوتت زوردرێژە
ئە مماعە جیب ئە وە یە ڕوژێکی هاتبووە ماڵی ئێمە و دە ێگوت دە یجاچیە؟ ! خۆ هە رئە و خزمە ی ئێمە واینە کردوە وئە وڕو لاوان هە موو هە روادە کە ن!
چ تە عاروزێکی گە ورە لە دە رونی دابوو !.
لە لایە ک ئاوای بە خە ڵکی دە گوت وە کووئە وە کە دە ستیان خێندبێتە وە وە پێش باس لێ کردن لە مە سئە لە یە ک کە پێ وابوو ئابڕویانی بردوە دە دوا، ولە لای منیش کە ئیحساسی ئە منیە تی زیاتردە کرد خە ریک بوو بۆی تە وجیە دە کرد!
ناراحە تی ئە وە م کە ئە سلە ن نە یدە توانی ببینێ خزمی ئە و وە کو لاوە کانی کە نیە و بە زور تە جاوزی بە کچێک کردوە وە هە مولاوێک خۆواناکات!
ئە وە ش وە بیر دە ردە دڵی کچێکم دە خاتە وە کە لە تە لڤزیون دا دە یگوت:
براکە م کە بە زۆرتە جاوزی بە من کردبوو قازی پەروە ندە ، حازر بە قە بوڵی تە جاوز نە بوو وحوکمی شێللاقی بومنیش بڕیبووە.
هە رچە ندە ش بویم تەوزیح دە دا ئاغای قازی ؛ من ئە وکارە م پێ خۆش نە بوو وبراکە م بە زورتە جاوزی پێ کردم ؛ بۆمحالی نە دەبوو
من کە دە ڵێ هە میشە خە ریکم لە ڕوداوە کان تئوریایە ک ساز دە کە م ! پێم وابوو خە ریکە نە خۆشینێکی ! تازە لە دە رووناسی دە بینم کە دە رووناسە ئە زمونیە کان نە یاندیوە
یانی وە کولە چاودا نوقتە ی کوێری تێدایە، لە تە حلیلی مروڤە نزیک بە خوی فاشیستیشدا نوقتە ی کوێری ونابینایی ببێ و نە توانن فە رقی کارێک لە ڕوی مە یل ویاکارێ کە بە زۆری بە کە سێکی دە کە ن ببینێ!
