نگاه واشک:

نگاه و اشك
(بیست و پنجم آذر 1386 ساعت 10:12 قبل از ظهر)

 

نگاهم پرنده های اشک لانه کردند ، وقتی

که پاییز و بادهای سرگردان ، کنار شقایق های عاشق خیمه زدند ، آنگاه

بادهای بهاری در باغ می پیچد و سکوت من دل شکسته را در هم می

شکند...

ای عشق ! ای همیشه غریب !

امروز به جست و جویت در کوچه های غمگین غروب پرسه می زنم و تو را

از آفتاب می گیرم . از دریا ، از تمامی مهربانی ها ...

باید به شهر های گمنام عشق ایمان آورد و در فصل فصل دفتر تنهایی ،

در نهایت عشق سفر کرد و عاشق ترین بود .

امشب در کوچه های دلتنگی ، غمگین ترین ترانه هارا زمزمه خواهم کرد

    آری ... غمگین ترین ترانه ها را !!!

 

 

 

به دستهایت خیره ماندم و یاد گرفتم به لطافت عاطفه باید حرمت نهاد

من چشمهایت را دیدم

ویاد گرفتم نجابت صدق را پاس باید داشت من قلبت را نگاه كردم

و ستایش عشق را چشیدم

تو كه آمدی من اشك را در خاطره ها گم كردم و بغض را در گلو

تو كه آمدی من پاكی را خوب فهمیدم و نگذاشتم حوض دلم غبار بگیرد

آری خوبترین! من از نگاه تو آبی شدم و با لبخند تو واژه را مشتاق

من با صدای تو یخبندان

گرفتم گرم یعنی چه.

 

   ای عشق

عاقبت می در این سبو كردی                             دست دل را دوباره رو كردی

پاره های دل مرا ای عشق                                 بی خبرآمدی رفو كردی

با دل سنگ من تو آیینه                                     در شگفتم چگونه خو كردی؟!

ترسم این دل زیاد خو ببرد                                  هر چه خوبی توبه او كردی

                          دوست من سلام                 

 تو را.............

شبی با یك سكوت سرد ومبهم

به دنبالت دویدم

تو را با چشمهای خالی از اشك

كنار ازدحام كوچه دیدم

صدای گرم تو آرامشم داد

صدایت را به گوش جان شنیدم

به دنبالتدویدم

تو را در دفترم ترسیم كردم

نگاه مهربانت را میان قمریان

تقسیم كردند

برای لحضه های شاد من،تو

همیشه جاودانی!

مرا ای دوست تنها همزبانی!

http://www.cloob.com/clubname/ghorubgham

یادت نره منتظرتیم بیا امتیازم بده اگر دوست داشتی